اشـــعار حاج فيض الله خدايي

عنايتي...

حاج فيض الله خدايي — Sun, 18 Dec 2011 19:00:00 GMT

عنايتي...

عنايتي کن و ما را غمي خدايي ده به رغم زاهد خود بين به ما عطايي ده

اگرچه غرق گناهيم و جرم ما بسيار به زير سايه ي الطاف خويش جايي ده

به نزد اهل کرم بِه که دست خالي رفت ز فضل خود به من بينوا نوايي ده

براي عذر گنه نيست هيچ دستاويز ز عفو و بخشش خود خط آشنايي ده

اميد بسته به "لا تقنطوا" و آمده ايم براي بخشش ما عاصيان صلايي ده

گناه کردم و شرمنده ام ز درگاهت کرم نما و ببخشاي و جاي پايي ده

راضي شد خدا

حاج فيض الله خدايي — Sun, 18 Dec 2011 18:57:00 GMT

راضي شد خدا

23/8/1390

البشاره البشاره آمده عيد غدير آيه نازل شد بر احمد از خداوند قدير

کاي پيمبر آنچه فرموديم بر جاي آوري تا شود تکميل دين و شيوه ي پيغمبري

گر نياوردي به جا اين امر را در اين زمان گوئيا کاري نکردي از رسالت در جهان

چند روزي بيش از عمرت نمانده در جهان کن علي را جانشين خويش اندر اين مکان

پس پيمبر داد بر حجاج فرمان فرود از جهاز اشتران يک منبري برپا نمود

رفت بر منبر... علي ر ا خواند نزد خويشتن دست او بگرفت، بنمودش نماد مرد و زن

گفت اي مردم هر آنکس را منم مولا و دوست بعد از اين ابن عم من اين علي مولاي اوست

هر که جز راه علي راهي رود، راهش خطاست جانشين برحق من او ز فرمان خداست

بهر بيعت با علي اي مسلمين شرکت کنيد با امام و مقتداي مومنين بيعت کنيد

خيمه اي بر پا و در آن مستقر شد مرتضي دست در دست علي بيعت نمودند مردها

بيعت زنها بدين سان بود در يک طشت آب دست مولا اندر آن من بعد زنها با شتاب

دست خود را يک به يک داخل نمودندي به طشت بيعت ايشان بدينسان جملگي انجام گشت

آيه نازل شد در آنگه از خداوند جهان دين حق تکميل و راضي شد خدا در اين زمان

به بهانه يادواره ي شهدا...

حاج فيض الله خدايي — Mon, 24 Oct 2011 11:12:00 GMT

ما اگر مملکت و عزت و عنوان داريم هرچه داريم هم از خون شهيدان داريم

از فداکاري و خون شهدا بود که ما حال اهواز و خرمشهر و آبادان داريم

پايداري دليران وطن بود که ما پاوه و فکه... مهاباد و مريوان داريم

گر که مايوس ز ما گشته ابر قدرت غرب امتيازيست که از خون شهيدان داريم

خواب صدام که ز اهواز به تهران ميگفت بي اثر کردن آن را ز شهيدان داريم

جنگ تحميلي اگر اين همه قرباني داشت آبرو و شرف و عزت و ايمان داريم

شهدايي که چو گل گشت در اينجا مدفون افتخاريست که ما در همه دوران داريم

دست دشمن اگر از کشور ما کوتاه است ز اتحادي است که ما ملت ايران داريم

گر که ايران شده الگوي بسي کشورها سبب آن است که ما دولت قرآن داريم

مي توانيم که بر کل جهان فخر کنيم رهبر عالم و فرزانه به ميدان داريم

گر خدايي به زبان الکن و سست اشعار است چشم اغماض ز حضّار و اديبان داريم...

از بهر خدا کاري کنيد

حاج فيض الله خدايي — Mon, 22 Nov 2010 19:44:00 GMT

از بهر خدا کاري کنيد

(به مناسبت سفر آقاي مهندس فلاح زاده استاندار يزد به حاجي آباد زرين سروده شد)

انتظار ما سر آمد ، موسم ديدار شد چشم ما فرش ره آقاي استاندار شد

هم امام جمعه ي محبوب و ديگر همرهان موجب دلگرمي و خوشحالي بسيار شد

خير مقدم گويم و هم پوزش از اين راه دور خاصه رنج اين سفر کز راه ناهموار شد

جاده ي اين روستا تا شهر را خود شاهديد اي بسا فردي که در اين جاده حالش زار شد

گوشي همره در اين جاده ندارد ارتباط واي بر آنکس که در اين راه مشکل دار شد

معدن باريت بود اندر جوار روستا بي جهت تعطيل و مشتي کارگر بيکار شد

کم شده آب قنات و نخلها خشکيده است زندگي بهر کشاورزان بسي دشوار شد

نيست چون امکان تحصيلات در اين روستا مشتي از مردم به ترک روستا ناچار شد

مشکل بيکاري نسل جوان يک معضل است بايدش فکري که اين معضل بسي دشوار شد

شکر بازوي توانا شد کمک بر ناتوان وضع حال ما به مسئولين بسي تکرار شد

از براي ما نه ، از بهر خدا کاري کنيد بايدش هرکس به سهم خويش اندر کار شد

با دعاي خير از بهر مقام رهبري هم به جان جمله مسئولين خدمتکار شد

چشم به راه

حاج فيض الله خدايي — Wed, 22 Sep 2010 13:03:00 GMT

چشم به راه

عيد فطر آمد و ما غرق گناهيم هنوز کاروان رفته و ما مانده ز راهيم هنوز

مردمان سرخوش و دلشاد که کاري کردند واي بر ما که بسي نامه سياهيم هنوز

دستگير ار نشود ياري پيغمبر و آل ما زيان ديده سوق دو سراييم هنوز

دانه ناکشته نشستيم به اميد درو کار ناکرده پي مزد و عطاييم هنوز

دامن آلوده و با نفس سراپا تقصير باز هم منتظر لطف خداييم هنوز

نا اميدي ز در رحمت حق نيست روا چون گدايان به رجا چشم به راهيم هنوز

حيف ماه رمضان رفت و چه خوش عيد آمد چون "خدايي" همه محتاج دعاييم هنوز

جانب ميقات روم

حاج فيض الله خدايي — Wed, 17 Feb 2010 17:43:00 GMT

مهلت ار عمر دهد سوي خرابات روم در پي پير مغان از پي حاجات روم

بکنم از تنم اين جامه تزوير و ريا بهر جبران گناهان پي مافات روم

نيست دشوار اگر جان بدهم در ره دوست بر سر عهد و وفا جانب ميقات روم

خائف از جرم و گنه ليک به اميد گذشت دل پر از خوف و رجا بهر ملاقات روم

خرّم آن روز که پرواز کنم تا بر دوست فارغ از کشمکش دار مکافات روم

زندگان بس که دلم را به جفا آزردند به شکايت همه شب جانب اموات روم

واعظ شهر که دين ملعبه بازي اوست من چسان در پي تزوير و خرافات روم؟

تمنا

حاج فيض الله خدايي — Wed, 17 Feb 2010 17:41:00 GMT

تمنّا

نمي دانم چسان ابراز بنمايم تمنا را که اندر حلقه عشاق او ره نيست چون ما را

روم اندر سر راهش بگيرم چون گدا مسکن که شايد سير بينم يک نظر آن قد رعنا را

بگفتم تا مگر با گريه قلبش را به رحم آرم و ليکن کي اثر باشد ز باران سنگ خارا را

ميان خلوت شب تا مگر تسکين دل باشد به ياد نرگس چشمش بنوشم جام صحبا را

تحمل گر نمايم درد هجران و فراقش را تحمل کي نمايم طعنه هاي قوم اعدا را

اگر روزي پس از مردن بيايد بر مزار من برآرم سر ز خاک و بنگرم آن روي زيبا را

گمگشته(به مناسبت عيد سعيد غدير خم گفته شد)

حاج فيض الله خدايي — Wed, 17 Feb 2010 17:40:00 GMT

گمگشته

(به مناسبت عيد سعيد غدير خم گفته شد)

من از آن گمگشتگانم ره نمايم سوي راه آفتاب عمر بر بام است و با باري گناه

نه ز دنيا بهره اي بردم ، نه روي آخرت هست اميدم فقط بر رحمت و لطف اله

اي علي دست "خدايي" باشد و دامان تو کن طلا مس وجودم را به فيض يک نگاه

( و تک بيتي زبان حال)

ز عمر خويش ملولم کجاست پيک اجل؟ که همرهان همه رفتند و من بجا ماندم

بانگ رحيل مي رسد

حاج فيض الله خدايي — Tue, 11 Aug 2009 16:41:00 GMT

بانگ رحيل مي رسد

گشتم خمار ساقي سيمين عذار کو؟ بي خود شدم ز خويش ره کوي يار کو؟

ايام هجر طاقت و صبرم تمام کرد ايام وصل و طي شدن انتظار کو؟

واعظ برو به من سخن از خوب و بد مگو دير مغان و جام مي خوشگوار کو؟

بانگ رحيل مي رسد و ما به خواب خوش از همرهان راه سفر يک سوار کو؟

جاي درنگ نيست در اين کاروانسرا مست و خراب و عابد شب زنده دار کو؟

ما را ز علم دين خط فرمان يار بس اندر طريق ما دو و پنج و چهار کو؟

اين سان که يار چهره نمايد ز ما نهان ديگر تحملي به من بيقرار کو؟

زاهد تو را بهشت و مرا دست و زلف يار وانگه نظر کنيم که پايان کار کو؟

پيري رسيد و رفت "خدايي" جوانيت محصول عمر رفته بي اعتبار کو؟

اميد عطا

حاج فيض الله خدايي — Tue, 11 Aug 2009 16:38:00 GMT

اميد عطا

دور شو از برم اي ناصح و افسانه مگو صحبت از عقل براي من ديوانه مگو

در بر مست چه جاي سخن از هشياري است؟ بهر ما جز خبر باده و پيمانه مگو

ساحت جنت و فردوس تو را ارزاني نزد ما جز سخن از باده و پيمانه مگو

تکيه بر سعي و عمل شيوه رندان نبود جز حديث کرم دلبر جانانه مگو

بر در اهل کرم دست تهي رفتن به بخششي خواه و بجز عرض فقيرانه مگو

اي "خدايي" تو چه داري که کني عرضه به دوست؟ غير اميد عطا از در اين خانه مگو